Wydatki poniesione na najem samochodu można zaliczać do kosztów uzyskania przychodu bez ograniczeń, natomiast wydatki poniesione na opłaty za przejazdy drogami płatnymi oraz opłaty parkingowe - jedynie do limitu wynikającego z tzw. "kilometrówki"

Wydatki poniesione na najem samochodu można zaliczać do kosztów uzyskania przychodu bez ograniczeń, natomiast wydatki poniesione na opłaty za przejazdy drogami płatnymi oraz opłaty parkingowe - jedynie do limitu wynikającego z tzw. "kilometrówki".

Takie stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku wydanym na skutek skargi na interpretację podatkową Izby Skarbowej w Warszawie.

Wniosek o wydanie interpretacji dotyczył ustalenia zakresu wydatków, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ("Ustawa o CIT"). Zgodnie z tym przepisem, zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów na potrzeby podatnika podlega ograniczeniu do wysokości limitów wynikających z właściwych przepisów wykonawczych. Wątpliwości wnioskodawcy budził fakt, czy w zakresie objętych limitami wydatków mieszczą się opłaty za wynajem samochodu, opłaty za parkowanie oraz opłaty za korzystanie z dróg płatnych. Jego zdaniem, wydatki te nie są związane z użytkowaniem samochodu i, co za tym idzie, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu bez ograniczeń wynikających ze wspomnianego wyżej przepisu. Stanowisko to nie znalazło uznania w oczach Izby Skarbowej w Warszawie i wnioskodawca zdecydował się zaskarżyć otrzymaną interpretację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, uchylając interpretację, uznał, że wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy o CIT to wydatki na eksploatację samochodu, np. wydatki na paliwo lub części zamienne. W zakresie tego pojęcia mieszczą się także opłaty za parkowanie oraz opłaty za przejazdy drogami płatnymi. Takiego charakteru nie mają natomiast opłaty za wynajem samochodu, wobec czego można je zaliczać do kosztów uzyskania przychodu bez ograniczeń wynikających z przepisów wykonawczych.

Wyrok jest nieprawomocny, a biorąc pod uwagę dotychczasową praktykę Ministerstwa Finansów, można spodziewać się, że zostanie zaskarżony. Będziemy śledzić dla Państwa dalszy tok postępowania w tej sprawie.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2010 r. (sygn. akt III SA/Wa 1502/09)


Aby uzyskać więcej informacji, prosimy o kontakt:

Michał Krawczyk
Partner Zarządzający
Radca Prawny
T: +48 22 314 90 07
M: + 48 601 292 233
F: +48 22 314 90 99
E: michal.krawczyk@krawczyk-legal.com